Je Moeder | COLUMN ANOUK KEMPER: NATUURLIJK OUDERSCHAP
610
post-template-default,single,single-post,postid-610,single-format-standard,qode-social-login-1.0,qode-restaurant-1.0,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.4.1,popup-menu-text-from-top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

COLUMN ANOUK KEMPER: NATUURLIJK OUDERSCHAP

Ik als mijn meest pure zelf: met telefoon op de bank, denkend dat ik eigenlijk mijn rugoefeningen moet doen, maar in plaats daarvan zit ik gebocheld te Instagrammen. Ik stuit op het profiel van een vage kennis. In haar bio staat: ‘moeder van twee deugnietjes’, ‘gek op bakken’, ‘natuurlijk ouderschap’.

Bij dat laatste trapt mijn brein op de rem. Hooo, wacht. Natuurlijk ouderschap? Die woorden staan niet per toeval naast elkaar, dat voel ik meteen. Natuurlijk ouderschap is: Een Ding.
Dus ik googelen.

Natuurlijk ouderschap heeft alles te maken met hechting. De Engelse term is dan ook Attachment Parenting. Het is een opvoedmethode die is bedacht door de Amerikaanse kinderarts William Sears.
Het komt erop neer dat je, als ouder, je kind zo goed mogelijk leert kennen. Je ziet je kind gapen en in de ogen wrijven en jij weet meteen hoe laat het is. Bedtijd. Je merkt dat je kind honger heeft en geeft het wat te eten.

Ik lees dit hardop voor aan de vriend. Hij zegt: “Wat moet je dan doen? Géén eten geven?” We gniffelen. “Ik snap het niet”, vervolgt hij. “Wat zijn überhaupt de andere opties? Je niet aan je kind hechten? Zo min mogelijk tijd ermee doorbrengen? Hoe is dit een methode?” Nog meer gniffelen.
Ik lees de drie kerndoelen voor:
– je kind kennen;
– je kind helpen zich goed te voelen;
– genieten van het ouderschap.

Mind. Is. Blown.
Mij bekruipt het nieuwe kleren van de keizer-gevoel. Iets is niets, maar men doet alsof het wel degelijk iets is. Millennials die volwassen dingen doen als een strijkbout kopen of onkruid wieden? Dat heet ‘adulting’. Ben je thuis een beetje aan het rommelen? Boekje lezen, wasje draaien, nu écht je laatste koekje eten? Dat heet niksen: ‘the Dutch concept of doing nothing’. (Ik verzin dit niet.) Ben je je huis aan het opruimen en gooi je spullen weg die je niet meer leuk vindt? Dan ben je aan het Marie Kondo’en.

Allemaal termen bedacht om het grote niks op te vullen. Want écht niks is eng, daar moet een woord, concept of God voor in de plaats komen.

Ik vermoed dat ‘natuurlijk ouderschap’ is bedacht om jonge ouders een gevoel van controle te geven. Een methode biedt grip op de zaak. Wanneer er voor het eerst een baby in je leven komt heb je immers geen idee, hoeveel boeken je ook gelezen hebt. Je doet wat je denkt dat goed is. Maar ondertussen weet je niet of dat wel goed ís. Dan is het fijn als een kinderarts zegt: jij weet wat het beste is voor jouw kind, jij bent de expert.

Het is makkelijk gniffelen om de methode van dokter William Sears, maar bij nader inzien denk ik dat hij iets belangrijks te bieden heeft: empowerment. Of zoals we in goed Nederlands zeggen: wat welverdiende rust in het hoofd.

 

Anouk Kemper is journalist en schrijver van onder andere Zeik Niet Zo en Aankutten.

Afbeelding: Roshi Rouzbehani

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.