Je Moeder | HOE HET MOEDERSCHAP JE TOT EEN EMOTIONEEL WRAK MAAKT
69
post-template-default,single,single-post,postid-69,single-format-standard,qode-social-login-1.0,qode-restaurant-1.0,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.4.1,popup-menu-text-from-top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

HOE HET MOEDERSCHAP JE TOT EEN EMOTIONEEL WRAK MAAKT

Voor je bevalling hield je het zelfs bij All You Need (kurk)droog. Nu gaan de sluizen open bij de aanblik van wat voor kinderleed dan ook: moeder worden doet iets heftigs met je emotionele huishouding. Vandaag: moeder Marscha (33) over die ene film in de kraamweek. Geen goed idee.

Marscha (33) is moeder van Renée (2) en woont samen met vriend Adam in Alkmaar.

Movienight

‘Een paar dagen na mijn bevalling besloten we de tv weer eens aan te zetten.’ vertelt Marscha. ‘Baby Renée lag tussen ons in op de bank, veilig afgeschermd van de tv met een soort zelfgefabriceerde schutting van fleece deken. Heel verantwoord allemaal… Anyway. Mijn vriend, Adam, zou wel even een film downloaden. Het werd Jacky, de film waarin Nathalie Portman als Jackie Kennedy het verhaal vertelt van haar leven na de moord op haar man.’

De eerste 20 minuten

Prima film voor de dinsdagavond zou je denken. Goede actrice, genomineerd voor een hele hoop Oscars en gebaseerd op een waar verhaal. Wat kan er misgaan denk je. Nou, een heleboel, volgens Marscha. ‘En al in de eerste twintig minuten.’

Wijntje erbij

De eerste 10 minuten gleden zonder problemen voorbij. ‘Nathalie P. was prachtig, Adam schonk nog een wijntje in en Renée zorgde voor een extra melkvlek op de bank. Niets nieuws onder ze zon.’ Maar toen ging het mis.

Papa is dood

‘Uiteraard was ik op de hoogte van het verloop van deze treurige geschiedenis. Natuurlijk wist ik dat er iemand doodging. En ja, ik wist ook dat hij kinderen had. Maar om een zichtbaar gespannen Jacky Kennedy haar kinderen te zien aankleden, in voorbereiding op de begrafenis van hun vader. Dat was – als nieuwbakken moeder, in combinatie met kraamtranen en een bak hormonen – veel te veel.’

Sluizen open

‘In het kort ging het zo: brok in de keel – keertje slikken – nog een keer slikken – traan 1 – traan 2 – tranentsunamie – vriend schrikt – zet tv uit – zegt sorry sorry sorry – gaat het wel? – nog meer tranen – ja het gaat wel weer – zullen we maar stoppen – ja lijkt me een goeie.’

Overgevoelig

Nu kan ze er hartelijk om lachen. ‘Zeker nu ik weet dat dit het startschot was voor een leven waarin mijn vriend voor we aan een nieuwe serie beginnen eerst alle afleveringen doorspit om te kijken of er nergens een ziek kind, baby die sterft, moeder die wordt mishandeld of op wat voor manier dan ook een kind ergens de dupe van is. Mijn vriend is een schat en ik ben een wandelende snotlap geworden als het gaat om kinderleed.’

VT Woonmagazine

Wat ze nu het liefste kijkt? ‘Ik kan je vertellen: er blijft bar weinig over. Mijn vriend lacht me nog wel eens uit, als ik weer VT Woonmagazine zit te kijken. Te suf voor woorden natuurlijk, maar oh zo heerlijk prikkel en drama-vrij. Al hoop ik wel dat ik het over een paar jaar weer aankan iets anders te kijken.’

Afbeelding: Eléna Le Gal

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.