Je Moeder | DE KRAAMTIJD: DIE DOE JE MOOI ALLEEN
474
post-template-default,single,single-post,postid-474,single-format-standard,qode-social-login-1.0,qode-restaurant-1.0,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.4.1,popup-menu-text-from-top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

DE KRAAMTIJD: DIE DOE JE MOOI ALLEEN

Daar zit je dan, op een plastic zakje gekoelde stroop en koolbladeren in je bh. Met baby en zonder partner: die moest twee dagen na de bevalling weer werken. Bregje (37), medeoprichtster van Drs. Mama, is blij met de uitbreiding van het partnerverlof maar vertelt luid en duidelijk waarom ze vindt dat we er nog lang niet zijn.

‘De bevalling was er één die we als team zijn aangegaan,’ zegt ze, ‘prachtige ervaring, weergaloos, echt. Maar toen.’

Knetterende melktieten

‘Hormonaal en fysiek gemangeld, met knetterende melktieten starend naar een hulpeloos wezentje dat ik met mijn voeding in leven ging houden. Mijn lijf van onder gehavend, mijn buik een blubber, in poephouding met een soort luier om door het huis schuifelend voelde ik mij allerminst de carrièrevrouw die ik mij ooit waande.’ Terwijl haar vriend Daan na twee dagen verliefd naar hun kindje starend zijn normale leven weer oppakte wenste ze hem acute chronische kaalheid toe: ‘Dan pas zou hij zich voelen hoe ik mij voelde, vond ik.’

Niet zeiken vrouw

Aan de andere kant vond ze ook dat ze niet mocht zeiken: ‘Ik had de kans gekregen een kind te baren, en het was een machtige ervaring die ik niet aan een ander had willen overlaten. Maar om vervolgens tien jaar ouder, een tikje incontinent (goodbye trampoline springen), met een gapende wond aan mijn vagina mijn man uit te zwaaien om de volgende drie maanden niet meer mee te doen aan de maatschappij zoals ik hem kende was best een beetje heftig.’

‘Hij heeft honger’

Als Daan thuiskwam was Bregje blij dat ze eindelijk weer een volwassen gesprek met iemand kon voeren maar toch… ‘Hij knuffelde dan even met zijn pasgeboren zoontje om hem zodra hij begon te huilen standaard aan mij te overhandigen met de woorden ‘hij heeft honger’. Dat mijn tepels nog bloedden van de voeding van een kwartier geleden wist hij niet. En als hij net als ik de hele dag naar zijn zoon had zitten kijken, ieder grimasje had leren kennen, elk huiltje kon vertalen en een idee had van zijn voedingsritme dan wist hij dat hij nú huilde omdat het gewoon zijn huil-uurtje was. Dat overigens zo drie uur kon duren.’

Mental breakdown

‘Nu moet ik lachen om dit relaas,’ vertelt ze, ‘maar toen ik na een paar weken een mentale breakdown nabij was heeft Daan vier weken vrij genomen. Zaten we samen de huiltjes te analyseren, te huilen bij zijn eerste lachje, in de nacht het flesje klaar te maken en de luier te verschonen en kreeg hij de intense band die ik in de weken daarvoor al had opgebouwd maar dreigde te verliezen doordat ik het leven haast niet meer aankon. In die tijd zag ik de band tussen mijn vriend en onze zoon groeien.’

Gelijkwaardig aandeel

Maar ook het zelfvertrouwen van Daan groeide. Bregje: ‘Mijn man bleek heel graag een gelijkwaardig aandeel in dit avontuur te hebben maar had eerder niet zo beseft hoe fantastisch het is als je kind zich op deze manier aan jou hecht. En dat het niet pas leuk wordt als ‘hij een bal terug kan schoppen’. Maar daar moet je wel even de tijd voor krijgen.’ En daar krijgen partners al iets meer de kans voor, nu het partnerverlof van twee naar vijf dagen is gegaan. Maar ideaal is het nog steeds niet, vindt ze.

Oude rolpatronen

‘We zijn er nog lang niet,’ adus Bregje. ‘In deze tijd waarin gelijkwaardigheid tussen man en vrouw gelukkig steeds meer common sense wordt zijn we rondom zwangerschap, bevalling en vers ouderschap echt een beetje in de oertijd blijven hangen als je het mij vraagt. We ontwikkelen ons als gelijken, krijgen steeds meer dezelfde kansen, hetzelfde aanzien, hetzelfde salaris maar zodra we het zaad bij het ei hebben gevoegd worden we teruggeworpen op oude rolpatronen. En die worden door de maatschappij in stand gehouden als we mannen geen rol geven tijdens de bevalling (wat wetenschappelijk bewezen effectief is) en hen als gelijke te beschouwen als ouder.’ Ze juicht de ontwikkeling van het uitbreiden van vaderschapsverlof heel erg toe, ‘maar met vijf dagen zijn we er écht nog niet. Ik wacht met smart op de zomer van 2020. Jammer dat ik mijn ei dan al heb gelegd…’

 

Bregje richtte samen met partner in crime Mirte het bedrijf Drs. Mama op, dat zwangerschapscursussen, babycoaching en kinder-EHBO aanbiedt en pleit voor gelijkwaardig ouderschap.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.