Je Moeder | Ongevraagd advies in de tram
Alle ouders kennen het: bemoeizucht van andere ouders, moeders meestal. En altijd ongevraagd. Over hoe jij je kind opvoedt, wat je hem aantrekt of zijn speen-gebruik. Elke vrouw profileert zich als expert als ze een kind gebaard hebben. En niet zonder dedain. Vandaag: ongevraagd advies in de tram.
ongevraagd advies, moederschap
422
post-template-default,single,single-post,postid-422,single-format-standard,qode-social-login-1.0,qode-restaurant-1.0,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.4.1,popup-menu-text-from-top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

ONGEVRAAGD ADVIES IN DE TRAM

Alle ouders kennen het: bemoeizucht van andere ouders. Over opvoeding, kleding of speengebruik. Suus (39): ‘Elke vrouw lijkt zich als een soort expert te profileren als ze een kind gebaard heeft. En niet zonder dedain.’

‘Ik was nog niet zo lang moeder,’ vertelt Suus (39), ‘toen ik me voor het eerst écht verbaasde over het ongevraagde advies van andere moeders.

Bevallen doe je zo

Tijdens haar zwangerschap had ze al wel het een en ander meegemaakt, meestal betreffende de bevalling: ‘Mensen zeiden: ‘Je móet om een ruggenprik vragen, anders is ’t niet te doen’ / ‘Laat je partner vooral niet meekijken, dan wil hij nooit meer seks met je’ / ‘Een bevalling is iets natuurlijks, je hebt echt geen ruggenprik nodig’ / ‘Gun je partner het aangezicht van de geboorte, er is niets mooiers dan dat’).’ Maar deze keer, in de tram, was anders.

#tramlife

Suus bracht nogal wat uurtjes door in de tram met haar pasgeboren baby – na haar verlof kon hij worden opgevangen door allerhande (schoon)ouders die in en rondom Amsterdam woonden. En met zo’n logge kinderwagen was zo’n tram een prima vervoersmiddel. Doordat ze meestal rond dezelfde tijd op de tram stond te wachten, ging ze de mensen herkennen die net als zij ook op dat tijdstip op weg waren. Zo leerde ze Vera kennen die zich net als zij elke maandagochtend met een pasgeboren baby in de drukke tram wurmde.

Doorslapen

Suus: ‘Het was fijn om met een gelijkgestemde moeder te praten, die in dezelfde fase zat. Dezelfde struggelingen met flesjes, kinderopvang en slaapgebrek.’ En dat laatste bracht heel wat te weeg. Toen Vera haar op een ochtend in een bomvolle lijn 7 vroeg: ‘Hoe gaat ’t nu met slapen’? antwoordde Suus dat haar zoontje nog steeds niet doorsliep, maar dat ze ’t wel redelijk geaccepteerd had. ‘Het komt, wanneer het komt’, zei ze. Ze zei er niet bij dat ze uiteraard alle boeken al gelezen had die er over het onderwerp te vinden waren en al meerdere malen in de weer was geweest met ‘halve’ voedingen, wel laten huilen, niet laten huilen, speentje geven, papflessen… ja, wat niet eigenlijk.

‘Ik leg het je wel even uit’

En op dat moment wurmde er zich een vrouw van een jaar of 40 een weg door het gangpad. Terwijl de mensen in het gangpad geïrriteerd opzij schoven zei de onbekende vrouw: ‘Nou! Ik zal jou eens even uitleggen hoe je dat doet, doorslapen.’ Suus had haar hoofd nog niet omgedraaid of de vrouw ging door: ‘Zorg ervoor dat hij genoeg gedronken heeft. Geef je hem wel genoeg te eten? Want als je dat niet doet, dan gaat het niet gebeuren hoor, dat doorslapen. Leg je hem wel op tijd op bed? Op tijd hè, zeg ik! En dat betekent dus: niet te laat. Want dan is hij te moe en slaapt hij onrustig.’ En dat eruit halen ’s nachts, dat moest Vera ook maar niet meer doen: ‘Ze wennen eraan. Met softheid kom je nergens,’ zei de onbekende vrouw.

Hoe dan

Suus vertelt: ‘Ik was zó verbaasd. Wie was die vrouw en waarom praatte ze tegen mij?’ Ze keek Vera nog aan maar die leek het allemaal niet zo gek te vinden. ‘Ik dacht: waar bemoei je je mee? Ik heb je niks gevraagd en bovendien: je insinueert nu eigenlijk dat ik mijn kind uithonger en een softe muts ben. Níet oké.’

Bedankt voor de tip

Tja, wat doe je dan? ‘Ik dacht natuurlijk: zoek het uit met je gelul en je lelijke lippenstift. Maar ik zei: ‘Joh. Oké… Goeie tips!’ Alsof ik nog nooit over die mogelijkheden had nagedacht. Beetje laf van mezelf vond ik, achteraf. Maar inmiddels heb ik geleerd dat die reactie eigenlijk de enige is die ervoor zorgt dat iemand gewoon stopt met praten. En uiteindelijk is dat toch wat ik wil: dat mensen gewoon hun mond houden over hoe ik met mijn kroost omga… Dus lieve mevrouw uit de tram, mocht u dit lezen: doe maar gewoon niet meer. Mijn kind slaapt inmiddels als een roosje, dankzij míj. Ajuus.’

 

Afbeelding: Cécile Dormeau

 

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.